Bjarke Ingels
BJARKE INGELS
Jednym z kluczowych wątków dokumentu jest podejście, które Ingels określa jako „hedonistyczną zrównoważoność” — czyli projektowanie tak, aby rozwiązania proekologiczne nie były wyrzeczeniem, tylko realnym zyskiem dla ludzi i miasta. Ta logika jest bardzo „BIG”: funkcja miesza się z przyjemnością i programem publicznym, a obiekty, które zwykle są niewidzialne albo wypychane poza miasto, stają się częścią codziennego doświadczenia. Przykładem jest CopenHill w Kopenhadze — spalarnia/waste-to-energy, której dach zaprojektowano jako stok i teren rekreacyjny, z trasą i elementami aktywności miejskiej.
Dokument pokazuje również praktykę projektową „od środka”: sposób myślenia, tempo pracy, proces i skalę — od projektów mieszkaniowych i urbanistyki po budynki-infrastruktury, które są jednocześnie narzędziem miasta i przestrzenią publiczną. W tym sensie to seans o architekturze jako narzędziu do budowania wspólnoty, redefinicji funkcji miasta i testowania granic tego, co da się zrobić w realnym świecie, gdy trzeba pogodzić ambicję, ekonomię, politykę, technologię i odpowiedzialność.
Wydarzenie zrealizowano w ramach przedsięwzięcia Fundacji I Kofeina:
„Pasmanteria Cinema — Innowacyjna przestrzeń kultury filmowej i kawowej”, dofinansowanego przez Unię Europejską w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), NextGenerationEU.
Odbiorcą wsparcia jest Fundacja I Kofeina. Przedsięwzięcie obejmuje działania kulturalne i edukacyjne realizowane w Pasmanterii, w tym cykl pokazów filmowych oraz program towarzyszący, skierowane do mieszkańców Bielska-Białej i okolic oraz osób zainteresowanych kulturą, sztuką i świadomym odbiorem filmu.
Wartość przedsięwzięcia: 50 000,00 zł. Dofinansowanie z UE: 27 638,00 zł. Planowanym efektem jest lokalny, regularny dostęp do kultury oraz rozwój oferty i kompetencji organizacyjnych miejsca.
PODSUMOWANIE I EFEKTY CZYLI JAK TO ZADZIAŁAŁO W PASMANTERII
Pokaz dokumentu o Bjarke Ingelsie w formule Silent Cinema (10.02.2026) zadziałał w Pasmanterii jako mocny, edukacyjny punkt programu: słuchawki zapewniły skupienie i „kinową” jakość odbioru w przestrzeni działającej kawiarni, a jednocześnie utrzymały otwarty i dostępny charakter wydarzenia. Seans porządkował ważny dla współczesnej architektury wątek projektowania „bez moralizowania”, czyli hedonistycznej zrównoważoności — podejścia, w którym ekologiczne rozwiązania mają poprawiać jakość życia, a nie ją ograniczać, co widać wyraźnie na przykładzie CopenHill jako infrastruktury przekształconej w publiczną przestrzeń rekreacji.
W efekcie wydarzenie wzmacniało kompetencje odbiorcze uczestników w czytaniu architektury jako narzędzia społecznego i miejskiego, budowało spójność „bloku architektonicznego” w ramach Pasmanteria Cinema i potwierdzało sens hybrydowego formatu miejsca, w którym kultura filmowa i rozmowa o mieście funkcjonują lokalnie, regularnie i w sposób możliwy do rzetelnej dokumentacji w ewaluacji projektu.